บทที่ 55 ภูตน้อยตัวเขียว

บทที่ 55 ภูตน้อยตัวเขียว

"ข้าเข้าใจแล้ว" หู่จึพยักหน้าอย่างจริงจัง เขาตระหนักดีถึงความร้ายกาจของคนเลี้ยงผีเฒ่าผู้นั้น

แม้คนเลี้ยงผีจะล่าถอยไปเพราะเกรงกลัวบารมีของโรงรับจำนำอักษรเสีย แต่เพื่อความไม่ประมาท ลู่เฟยจึงแบ่งคราบงูให้หู่จึพกติดตัวไว้ ป้องกันการลอบโจมตีจากอีกาผี

สองวันผ่านไปอย่างสงบสุข ไร้เงาของคนเลี้ยงผีเฒ่า

"เถ้าแก่ ตาแก่สารเลวนั่นคงไม่กลับมาแล้วมั้ง?" หู่จึเริ่มคลายความระแวงลง โรงรับจำนำอักษรเสียมีรากฐานที่มั่นคง แม้คุณปู่ของลู่เฟยจะไม่อยู่ ก็คงมีไม่กี่คนที่กล้ามาแหยม

"เป็นแบบนั้นก็ดีที่สุดแล้ว" ลู่เฟยถอนหายใจอย่างโล่งอก