กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Minibunny
บทที่ 44 อักขระปราบผี
หน้าต่างบานเดียวถูกปิดสนิท แม้จะเปิดไฟสว่างจ้า แต่ห้องพักเล็กๆ ที่รกรุงรังนี้ก็ยังดูมืดสลัว
กลิ่นเหม็นเน่าลอยคละคลุ้งยิ่งกว่าเดิม
"เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะพยายาม" ลูลู่นั่งลงบนโซฟาเล็กๆ ที่มีเสื้อผ้ากองพะเนิน โยนหน้ากากและแว่นกันแดดไปข้างๆ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นฉายแววหวาดกลัว ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด
ลู่เฟยใช้ชาดที่เหลือ เขียนอักษรคำว่า 'เจี้ยน' ลงบนฝ่ามือซ้ายของหู่จึ
"เถ้าแก่ นี่คือยันต์เหรอ?" หู่จึมองฝ่ามือตัวเองด้วยความตื่นเต้น