บทที่ 43 ผีทับร่าง

บทที่ 43 ผีทับร่าง

ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว ลูลู่ยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ หู่จึเดินวนไปวนมาด้วยความร้อนรน

นี่เป็นงานแรกที่ลู่เฟยมอบหมายให้เขา ถ้าทำพัง จะมีหน้าอยู่ที่โรงรับจำนำอักษรเสียต่อได้ยังไง?

"หู่จึ ฉันถึงแล้ว พวกนายอยู่ไหน?"

"คุณลูลู่เข้าห้องน้ำครับ หายไปนานมากแล้ว ผมจะเข้าไปตาม"

เห็นข้อความเร่งจากลู่เฟย หู่จึกัดฟัน ตัดสินใจบุกเข้าไปในห้องน้ำหญิง

ตอนแรกนึกว่าจะโดนด่าว่าเป็นโรคจิต แต่พอเข้าไป กลับเห็นลูลู่ยืนอยู่ที่หน้าอ่างล้างมือ

น้ำจากก๊อกไหลซู่ๆ แต่เธอกลับทำเหมือนมองไม่เห็น ยืนจ้องกระจกนิ่งไม่ไหวติง

"คุณลูลู่!"