กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ขอบเขตกังฉี
“.........”
เสิ่นหานเฟิงอ้าปาก จะถามว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่เปล่งออกมาได้แค่ลมหายใจ
“เจ้ายังพูดไม่ได้สินะ! พอดีเลย ข้าเอาหอยมุกพันปีมาด้วย เจ้ารีบกินซะ!”
สาวน้อยลูบที่เอว หยิบไข่มุกเม็ดหนึ่งที่เปล่งแสงทองออกมา พลางสะบัดมือเรียว ไข่มุกก็ลอยไปที่ปากเสิ่นหานเฟิง
เสิ่นหานเฟิงอ้าปากรอทันที กลืนไข่มุกลงคอไปคำเดียว
ชัดเจนว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีเจตนาร้ายกับเขา ถ้ามีเจตนาร้าย ตอนนี้เขาต่อสู้กลับไม่ได้เลยสักนิด ฆ่าเขาทิ้งได้ตรง ๆ เลย!
“หิหิ~ ว่าง่ายจริง! ข้าต้องไปแล้ว ไม่อย่างนั้นปู่เต่าก็จะมาตามหาข้าอีก พรุ่งนี้เจ้าก็จะหายดีเหมือนเดิม”