กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 คนที่ใช้การไม่ได้
“โอ๊ย! ปู่เต่า นี่...นี่มันอะไรกัน?”
สาวน้อยตกใจสุดขีด รีบหลบไปอยู่ข้างหลังชายชรา ไม่ทนมองเสิ่นหานเฟิงที่เลือดเนื้อเละไปทั้งตัว
“เป็นเผ่ามนุษย์! ไม่รู้ว่ามันเข้ามาในความว่างเปล่าได้ยังไง อยู่ท่ามกลางกระแสความว่างเปล่าที่ปั่นป่วนขนาดนั้นยังรอดชีวิตมาได้!”
ในตาชายชราเผยความประหลาดใจออกมาเล็กน้อย เขาโบกมือ มวลน้ำก้อนหนึ่งก็ล้อมเสิ่นหานเฟิงไว้
“ยังมีชีวิตอยู่เหรอ? น่าสงสารจัง! ปู่เต่า รีบช่วยเขาเถอะ!”
สาวน้อยเขย่าแขนชายชรา สีหน้าวิตกกังวลเต็มตา
“สัญญาณชีพของเขายังถือว่าปกติ ในเมื่อเจ้าหญิงน้อยให้ข้าช่วยเขา ข้าก็จะส่งเขาไปเกาะมนุษย์ที่ใกล้ที่สุด”
ชายชรายิ้มบาง ๆ