เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผังของห้องน้ำและห้องแต่งตัวเปรียบเสมือนอยู่ในห้องใหญ่ห้องเดียวกัน โดยแบ่งออกเป็นโซนต่าง ๆ
ฝีเท้าของสวี่หวานซือหยุดลงตรงกลางตู้เสื้อผ้าสูงจรดเพดานในที่สุด โดยไม่ได้เดินเข้าไปใกล้ด้านในมากเกินไป
ไม่มีเสียงตอบรับ
เธอคิดว่าตนเองอาจจะพูดเบาเกินไปจนอีกฝ่ายไม่ได้ยิน
สวี่หวานซือจึงเพิ่มระดับเสียงขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามอีกครั้ง "มีอะไรเหรอคะ?"
ประตูห้องน้ำสีน้ำตาลเข้มเปิดออกเสียงดังคลิก เผยให้เห็นช่องว่างกว้างประมาณหนึ่งฝ่ามือ ซึ่งมีไอหมอกสีขาวโปร่งแสงลอยเล็ดลอดออกมา
สวี่หวานซือก้มหน้าลงและมองต่ำลงราวกับสายตาถูกแผดเผา มองไปยังพื้นห้อง
น้ำเสียงทุ้มต่ำและกระจ่างใสดังออกมาจากด้านใน "หยิบชุดนอนให้ผมหน่อยครับ"
ความสงสัยผุดขึ้นในใจของสวี่หวานซือเล็กน้อย เธอรู้สึกราง ๆ ว่ามีบางอย่างผิดปกติ