กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงจันทร์สว่างกระจ่างแขวนเด่นอยู่นอกหน้าต่าง
ท้องทะเลกว้างใหญ่ไพศาลซัดสาดเป็นระลอก คลื่นลูกแล้วลูกเล่าถาโถมเข้ากระทบหาดทราย
สวี่หวานซือไม่กล้ามองลงไปข้างล่างอีก จึงทำได้เพียงเบือนสายตาไปมองนอกหน้าต่าง
เธอกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ
แต่เสียงครางแผ่วหวานที่ไม่อาจควบคุมได้ยังคงเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก
เนื่องจากไม่อาจเอื้อมไปจับโคนผมสีดำที่ค่อนข้างแข็งของใครบางคนได้ เธอจึงหันไปคว้าผ้าปูที่นอนใต้ร่างแทน
มือเรียวเปลือยเปล่าออกแรงเกร็งแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด
แสงไฟภายในห้องก็สว่างขึ้นมาอีกครั้ง
สวี่หวานซือนอนอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน ผิวขาวผ่องเจือสีชมพูระเรื่อ