กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 316 หมาตัวนี้สองหมื่นขายไหม?
"ที่สี่เฟิงพูดมาก็ไม่มีอะไรผิดเลย ถ้าหยางเสี่ยวเป่าเป็นเศรษฐีรุ่นสอง พ่อฉันก็คงเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของหยุนโจวแล้ว"
"พวกนายลืมไปแล้วเหรอว่าตอน ม.ปลาย หยางเสี่ยวเป่ายังเคยรับทุนช่วยเหลือการศึกษาอยู่เลย ได้ยินว่าบ้านมันเป็นชาวนายากจนมาสามรุ่น สมัย ม.ปลาย ถ้าไม่ใช่เพราะเรียนดีจนได้ทุนการศึกษาทุกปี ป่านนี้คงเรียนไม่จบ ม.ปลาย แล้วต้องออกไปทำงานรับจ้างแล้วมั้ง"
"ฉันว่าหยางเสี่ยวเป่ามันก็แค่พวกจนแล้วกร่าง ไม่มีเงินแต่ชอบทำเป็นรวย เดี๋ยวพอพวกเราไปถึงบ้านมัน มันก็คงหางโผล่ ถึงตอนนั้นคนที่ขายหน้าก็คือตัวมันเองนั่นแหละ"