กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 236 เหอโส่วอูพันปี!
เมื่อเห็นหยางเสี่ยวเป่าเปลือยท่อนบนเดินออกไปข้างนอก เหยียนรั่วจู๋ก็รีบเรียกเขาไว้ทันที
"พี่เสี่ยวเป่า พี่จะไปไหนน่ะคะ"
"ผมจะไปดูหน่อยว่าพวกหมาป่าไปกันหรือยัง"
หยางเสี่ยวเป่าตอบกลับไปประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เดินไปยืนที่ปากถ้ำ
บรู๋ว...
แว่วเสียงหมาป่าหอนดังสะท้อนออกมาจากส่วนลึกของป่าเขาเป็นระลอก
"ดูท่าพวกหมาป่าน่าจะยังไปไม่ไกล คืนนี้พวกเราคงออกไปล่าสัตว์ไม่ได้แล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดโดนฝูงหมาป่าล้อมอีกรอบคงอันตรายแน่"
หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
"ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ล่าก็ไม่ล่า อย่างมากคืนนี้ก็แค่อดมื้อหนึ่ง ความปลอดภัยสำคัญที่สุด"