บทที่ 217 ตบหน้าด้วยความจริง

บทที่ 217 ตบหน้าด้วยความจริง

"เพราะผู้หญิงเหรอ นายโดนผู้หญิงทิ้งมาหรือไง"

หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าจ้าวเสี่ยวจวินเป็นพวกสันดอนขุดง่ายสันดานขุดยากเสียอีก แต่ดูจากตอนนี้แล้ว ดูเหมือนเรื่องนี้จะมีเบื้องลึกเบื้องหลังซ่อนอยู่

"ไม่ใช่ครับ ผมไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะโดนทิ้งด้วยซ้ำ"

จ้าวเสี่ยวจวินส่ายหน้าพลางพูด สีหน้าของเขาปรากฏแววขื่นขมขึ้นมา

"หมายความว่ายังไง"

ได้ยินแบบนี้ หยางเสี่ยวเป่าก็เริ่มไม่เข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว

จ้าวเสี่ยวจวินหยิบขวดเบียร์ขึ้นมากระดกหมดขวดในรวดเดียว ก่อนจะอาศัยฤทธิ์แอลกอฮอล์เล่าเรื่องราวในอดีตที่ยากจะหวนนึกถึงออกมา