บทที่ 216 เพราะผู้หญิงคนหนึ่ง

บทที่ 216 เพราะผู้หญิงคนหนึ่ง

เพื่อความสะดวกในการลวกขน หยางจิ่วจินถึงกับยกกระทะเหล็กใบใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางสองเมตรของที่บ้านมาด้วย

จากนั้นหยางเสี่ยวเป่าก็ลงมือก่อเตาฟืนด้วยตัวเอง แล้วเอากระทะเหล็กใบใหญ่ขึ้นตั้ง จุดไฟใส่ฟืน เริ่มต้มน้ำ

"กี๊ดๆๆ..."

เจ้าหมูดำที่ถูกมัดขาทั้งสี่ข้างส่งเสียงร้องโหยหวนไม่หยุด ราวกับรู้ชะตากรรมของตัวเอง

แต่หยางเสี่ยวเป่าก็ไม่ได้ปล่อยมันไปเพราะเหตุนี้

เพราะในความคิดของเขา หมูเกิดมาก็มีไว้ให้คนกินอยู่แล้ว เขาไม่คิดจะทำตัวเป็นนักบุญผู้เปี่ยมเมตตาอะไรหรอก

"ยกเจ้าหมูดำตัวนั้นมาเลย"

หยางเสี่ยวเป่ากวักมือเรียกหยางจิ่วจิน