กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 200 นั่นมันของให้หมากิน!
หลังจากนั้น เล่อเล่อก็ดมวั่งไฉ วั่งไฉก็ดมเล่อเล่อ สุนัขทั้งสองตัวทักทายกันด้วยวิถีเฉพาะตัวของเผ่าพันธุ์สุนัข
"วั่งไฉ ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปทำหน้าที่เป็นประธานในพิธีแต่งงานของแกกับเล่อเล่อให้เอง"
เมื่อเห็นว่าวั่งไฉกับเล่อเล่อดูจะถูกใจกันไม่น้อย เฝิงอวี่ฉิงจึงลองจับสายจูงของวั่งไฉ ซึ่งวั่งไฉก็ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่นิดเดียว
หลังจากนั้น เฝิงอวี่ฉิงก็จูงวั่งไฉด้วยมือข้างหนึ่งและจูงเล่อเล่อด้วยมืออีกข้างหนึ่งเดินขึ้นไปบนพรมแดง ในเวลาเดียวกัน เสียงดนตรีงานแต่งงานก็ดังขึ้น