กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 199 คนเมืองนี่ช่างสรรหาอะไรมาเล่นจริง ๆ
ไม่กี่นาทีต่อมา หยางเสี่ยวเป่าก็จอดรถที่หน้าคฤหาสน์หลังหนึ่งทางทิศตะวันออกของโครงการบ้านพักตากอากาศ
คฤหาสน์หลังนี้ดูโอ่อ่าภูมิฐานเป็นอย่างยิ่ง แถมยังมีสวนหย่อมส่วนตัวที่มีดอกไม้นานาพันธุ์ประชันความงามบานสะพรั่งละลานตา
"วั่งไฉ ลงมาได้แล้ว"
หยางเสี่ยวเป่าเปิดประตูพลางเอ่ยกับวั่งไฉ
วั่งไฉกระโดดลงมาจากรถแล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ
ที่นี่มันที่บ้าอะไรกันเนี่ย ไหนบอกว่าจะพามากินของอร่อยไม่ใช่เรอะ
วั่งไฉทำหน้างงเต๊ก มีเครื่องหมายคำถามลอยเต็มหน้าแบบมีมคนผิวดำ
"เสี่ยวเป่า นายรอฉันตรงนี้สักครู่นะ"
เฝิงจินหลงบอกกับหยางเสี่ยวเป่าคำหนึ่ง จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ ไม่นานเขาก็เดินออกมา