บทที่ 138 ราชาหมาป่าวั่งไฉ!

บทที่ 138 ราชาหมาป่าวั่งไฉ!

หยางเสี่ยวเป่ากลืนน้ำแช่ไท่ซุ่ยในช้อนนั้นลงคอไปหนึ่งอึก จากนั้นก็เดินไปข้างกายหยางจิ่วจิน แล้วออกแรงถูลงบนขาของหยางจิ่วจินอย่างแรงทีหนึ่ง

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ นิ้วมือของเขากลายเป็นสีดำจริงๆ

"ฮ่าๆๆๆ ไจแอนท์ แกนี่มันอัจฉริยะจริงๆ เลยว่ะ!"

วินาทีต่อมา หยางเสี่ยวเป่าก็กุมท้องหัวเราะร่าออกมาทันที

"เสี่ยวเป่า นายหัวเราะอะไรน่ะ"

หยางจิ่วจินถามด้วยความงุนงงอย่างถึงที่สุด

เขาป่วยเป็นโรคร้ายแรงระยะสุดท้ายแท้ๆ แต่หยางเสี่ยวเป่ายังจะมาหัวเราะเยาะเขาอีก นี่มันช่างไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว