บทที่ 107 สร้างบ่อเลี้ยงงู

บทที่ 107 สร้างบ่อเลี้ยงงู

"เหอะ ปู่หมาน่ะมีศักดิ์ศรีนะ คิดจะมาติดสินบนปู่หมาง่ายๆ ฝันไปเถอะ!"

วั่งไฉยังคงเคืองไม่หาย มันจึงไม่แม้แต่จะมองของที่หยางเสี่ยวเป่าโยนลงบนพื้น

"โอ้โห วางมาดเหรอเนี่ย กระทั่งน่องไก่ก็ไม่กินแล้วใช่ไหม"

หยางเสี่ยวเป่าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย้าแหย่

น่องไก่เหรอ

พอได้ยินสองคำนี้ วั่งไฉก็หันขวับกลับมาตามสัญชาตญาณทันที

เมื่อเห็นว่าของที่โยนอยู่บนพื้นเป็นน่องไก่จริงๆ วั่งไฉก็ตื่นเต้นเลือดพล่านเหมือนโดนฉีดสารกระตุ้น มันพุ่งพรวดเข้าไปทันที อุ้งเท้าข้างหนึ่งเหยียบถุงไว้แน่นแล้วใช้ปากกัดมุมซอง ฉีกซองบรรจุภัณฑ์ออกอย่างคล่องแคล่วช่ำชอง ก่อนจะคาบน่องไก่ออกมา

งั่ม