กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 509
หนึ่งปีต่อมา
ซูมู่มองดักแด้แสงขนาดมหึมาตรงหน้าด้วยใบหน้าซีดขาว แสงศักดิ์สิทธิ์บนดักแด้แสงในเวลานี้แทบจะดับมอดลงแล้ว เหลือเพียงแสงริบหรี่เท่านั้น ดวงตาทั้งสามร้อยหกสิบดวงบนดักแด้ก็ปิดสนิททั้งหมด
"ในที่สุดก็ใกล้สำเร็จแล้วหรือ?" อู๋มิ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มีแววตาเป็นประกาย การได้เห็นเทพเจ้าสิ้นชีพ ทำให้ดวงตาสงบนิ่งของเขามีอารมณ์ความรู้สึกเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย
"สลายไป!" ซูมู่ตวาดเสียงต่ำ แสงสีฟ้าครามใสราวผลึกพลันระเบิดออกจากดวงตา
พร้อมกับเสียงตวาดของเขา แสงศักดิ์สิทธิ์บนร่างของทูตสวรรค์ปฐมกาลก็ดับลงอย่างสิ้นเชิง ดักแด้แสงแปรเปลี่ยนเป็นดวงดาวสีเหลืองดินที่หม่นแสงไร้ประกาย