เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 508
"หัวหน้า!" หลินฉานหยาง ผู้กระตือรือร้นที่จะก้าวหน้าที่สุด เป็นคนแรกที่พุ่งเข้ามาหา เขาค้อมกายคารวะด้วยความตื่นเต้น
"หัวหน้า ไม่คิดเลยว่าท่านจะกลับมาเร็วขนาดนี้ เหตุใดถึงไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าสักคำ พวกผู้น้อยจะได้ตั้งแถวต้อนรับท่านอย่างสมเกียรติ"
ซูมู่เพียงยิ้มโดยไม่กล่าวอะไร ก่อนผายมือให้อีกฝ่ายนั่งลง
หลินฉานหยางรีบไปนั่งทันที โดยนั่งเพียงครึ่งก้นบนเก้าอี้ แผ่นหลังเหยียดตรงเป็นไม้บรรทัด
คนอื่น ๆ ต่างทยอยเข้ามาห้อมล้อม พากันพูดจาเซ็งแซ่
"หัวหน้า ในที่สุดท่านก็กลับมาเสียที ข้าไม่อยากเป็นราชาอีกแล้ว แม้แต่วันเดียวก็ไม่อยากเป็น!"
"ท่านสบายดีหรือไม่?"
"สวรรค์เป็นอย่างไรบ้าง?"
ซูมู่ยกมือขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบเสียงลง ครั้นทุกคนเข้าประจำที่นั่งเรียบร้อยแล้ว เขาจึงเอ่ยขึ้นช้า ๆ