เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 501
"ไอ้คนทรยศชั่วช้า เป็นแกที่เปิดเผยความลับ..." หลิงที่บาดเจ็บไปทั่วร่างแผ่จิตสังหารออกมาจากดวงตา เพลิงโทสะเกือบจะปะทุจนไม่อาจควบคุมได้
ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าขัดจังหวะเสียก่อน
"ไอ้พวกนอกรีตชั่วช้า! คนที่เทพเจ้ารังเกียจอย่างแก หากไม่ใช่เพราะแก ทูตสวรรค์ปฐมกาลจะหลับใหลมาจนถึงตอนนี้ได้อย่างไร!"
เสียงด่าทอของมังกรดำทำให้หลิงชะงักงัน นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ผม? สันตะปาปาปฐมกาล? พวกนอกรีต??
ในเวลานี้ หลิงสังเกตเห็นว่าสายตาของสาวกนิกายแสนคนที่มองมาทางตนดูแปลกไปเล็กน้อย ทั้งรังเกียจ ทั้งเคียดแค้น?
ระหว่างที่ผมไม่อยู่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?!
มังกรดำบัดซบนั่นตกลงทำอะไรกับประชาชนของผม?!
"สาวกนิกายทุกคนฟังคำสั่ง! มังกรดำเป็นสายลับที่วิหารสังหารเทพส่งมา จงตามข้าไปกำจัดมังกรดำ!"