เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500
หลิงตกตะลึงสุดขีด สายตากวาดมองไปรอบด้านไม่หยุด เขาไม่ได้เห็นพระนักรบอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับกังวลว่าคนอื่น ๆ ในวิหารสังหารเทพจะซุ่มอยู่ด้วย
บัดซบ! มีเพียงหยิ่งผยองกับคนอื่น ๆ เท่านั้นที่รู้ความเคลื่อนไหวของข้า สถานที่แห่งนี้ก็เป็นหยิ่งผยองที่บอกมา เหตุใดพอมาถึงที่นี่ คนของวิหารสังหารเทพกลับปรากฏตัวขึ้นทันที? หรือว่านี่จะเป็นกับดัก?
เมื่อรู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มหลุดพ้นจากการควบคุม หลิงก็เริ่มคิดถอยหนี ร่างของเขาแปรเปลี่ยนเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ พุ่งทะยานออกไปยังที่ไกลโพ้น
แต่ในจังหวะนั้นเอง ภายในหุบเขาทั้งหมดกลับสว่างวาบด้วยแสงเรืองรองอันมืดหม่น โลกทั้งใบพลันจมดิ่งสู่รัตติกาลนิรันดร์ พลังอัปมงคลและต้องห้ามปะทุขึ้นในชั่วพริบตา
หุบเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผู้ตายนับหมื่นนับพันปีนขึ้นมาจากใต้ผืนดิน เบียดเสียดกันจนเต็มหุบเขาทั้งหมด โครงกระดูกตั้งตระหง่านเรียงรายไปทั่ว!