เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 496
ซูมู่เหลือบมองมังกรดำและหลิงที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ข้างกาย ก่อนจะเบนสายตาไปยังผู้ศรัทธาทั้งหนึ่งแสนคนที่กำลังสวดภาวนาด้วยความเลื่อมใส
เสียงสวดภาวนาของคนทั้งหนึ่งแสนคนดังประสานกันอย่างพร้อมเพรียง กึกก้องราวกับเสียงโห่ร้องจากขุนเขา สะท้อนไปทั่วผืนฟ้าผืนดิน
เขายืนประสานมือไว้ด้านหลัง ก่อนจะก้าวเดินไปหาผู้ศรัทธาทั้งหนึ่งแสนคนอย่างเชื่องช้า ดวงตาลึกล้ำกวาดมองใบหน้าของทุกคน ราวกับผู้นำที่กำลังตรวจแถวกองกำลัง
ผู้ศรัทธาทุกคนที่ถูกเขาจับตามองต่างยืดหลังตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เสียงสวดภาวนาในปากยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับต้องการพิสูจน์ให้สันตะปาปาแห่งนรกผู้นี้เห็นว่า ผู้ศรัทธาแห่งสวรรค์ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ศรัทธาแห่งนรกเลยแม้แต่น้อย
ทว่าในจังหวะนั้นเอง ซูมู่กลับยกฝ่ามือขึ้นสูง หันไปทางผู้ศรัทธาทั้งหนึ่งแสนคนแล้วเอ่ยว่า "หยุด"
น้ำเสียงราบเรียบไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับสามารถข่มเสียงของคนทั้งหนึ่งแสนคนได้อย่างน่าอัศจรรย์