เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 495
"คุณพูดว่าอะไรนะ!?" น้ำเสียงของหลิงแฝงความไม่พอใจอยู่ราง ๆ คำพูดนี้แตะต้องเส้นแบ่งที่ผู้คลั่งศรัทธายอมรับไม่ได้เข้าเสียแล้ว เพราะสิ่งที่พวกเขาให้ความสำคัญที่สุดก็คือความศรัทธาอันแรงกล้า
ซูมู่แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน แววตาที่มองลงมาราวกับกำลังเหยียดหยามสรรพสิ่งจับจ้องไปยังหลิง "ผมพูดว่า...ความศรัทธาอันแรงกล้ามีประโยชน์อะไร? เพราะคุณศรัทธาอย่างแรงกล้า ถึงได้เผยแผ่ศาสนาจนมีสาวกหนึ่งแสนคนงั้นหรือ? เพราะคุณศรัทธาอย่างแรงกล้า ถึงถูกวิหารสังหารเทพปิดล้อมอยู่ที่นี่งั้นหรือ? เพราะคุณศรัทธาอย่างแรงกล้า จนถึงตอนนี้ก็ยังปลุกทูตสวรรค์ปฐมกาลให้ตื่นขึ้นมาไม่ได้งั้นหรือ?"
ถ้อยคำของเขาเปรียบเสมือนมีดเหล็กกล้า แทงทะลวงเข้าไปในจิตใจของหลิงครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกครั้งที่ถูกซักถาม สีหน้าของหลิงก็ซีดเผือดลงไปอีกส่วนหนึ่ง