เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478
ฉัวะ!!
การโจมตีอันรุนแรงสองสายฉีกกระชากร่างของซูมู่จนแหลกสลายในพริบตา แม้แต่ห้วงมิติด้านหลังเขายังปรากฏรอยแยกน่าสยดสยองหลายสาย
ทว่าจ้าวศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองที่โจมตีสำเร็จกลับไม่มีสีหน้าปิติยินดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม สีหน้าของพวกเขากลับแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน
เพราะจากร่างที่แตกสลายของซูมู่ กลับมีหมอกดำไร้ขอบเขตพวยพุ่งออกมา หมอกดำเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูง เพียงชั่วพริบตาก็กลืนกินร่างของจ้าวศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองจนมิด อีกทั้งยังย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีดำสนิท
ชั่วขณะนั้น ซากแดนเทพทั้งผืนราวกับตกอยู่ในรัตติกาลนิรันดร์
"บัดซบ! หมอกดำนี้สามารถบดบังการรับรู้ได้ การรับรู้ของข้าใช้การไม่ได้แล้ว!" ภายในใจของจ้าวแห่งอรุณรุ่งปกคลุมไปด้วยเงามืด ตอนนี้เขาทำได้เพียงมองเห็นสิ่งรอบกายได้อย่างเลือนรางในระยะสามเมตรเท่านั้น