กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 443
เทพแห่งความทุกข์ทรมานไม่ได้สนใจ ราวกับว่ามนุษย์ที่กำลังเหยียบมดให้ตายย่อมไม่ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของมดอยู่แล้ว
มันยื่นมือไปทางซูมู่ มือข้างนั้นถูกพันธนาการด้วยความทุกข์ทรมานที่กลายเป็นรูปธรรม เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แม้แต่เด็กยังสามารถหลบได้อย่างง่ายดาย ทว่ากลับทำให้ซูมู่รู้สึกว่าไม่อาจหลบเลี่ยงได้เลย
ซูมู่ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายิ้มแล้วกล่าวว่า "เสี่ยวหยวน ชุบชีวิตมั่วลี่"
ภายในดินแดนต้นกำเนิด มนุษย์ตัวจิ๋วที่เป็นพิกเซลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ลากโฟลเดอร์ของมั่วลี่ออกมาจากถังขยะ ก่อนย้ายไปยังโฟลเดอร์โลก/จักรวรรดิจันทร์โลหิต/ฐานที่มั่นนิกายเทพทุกข์ทรมาน
หึ่ง!