กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441
ราชันอมตะพลันกระอักเลือดออกมาคำโต ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บปวด
ภายในร่างกายของเขามีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่!
วินาทีถัดมา แสงสีดำไร้ขอบเขตพลันระเบิดออกจากปาก จมูก ดวงตา และหูของราชันอมตะ พุ่งทะลวงขึ้นสู่ฟากฟ้าและผืนดิน!
"อ๊ากกก!!!"
เขากรีดร้องอย่างโหยหวน ร่างกายงอตัวล้มลงกับพื้น กระตุกอย่างต่อเนื่อง ความเจ็บปวดแสนสาหัสถาโถมเข้าท่วมร่างราวกับคลื่นยักษ์
แคว่ก!
แขนเปลือยเปล่าข้างหนึ่งยื่นออกมาจากปากของราชันอมตะ
เมื่อเห็นภาพนี้ ซูมู่ก็ยิ้มบาง ๆ "ไม่เลว มีพัฒนาการจริง ๆ อย่างน้อยก็รู้จักใช้สมองวางแผนแล้ว"