กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418
ประตูเหล็กบานหนาหนักถูกผลักเปิดออก ภายในมีชายคนหนึ่งที่ร่างโชกไปด้วยเลือดถูกขังอยู่ เขาถูกมัดติดกับไม้กางเขน มือเท้าพันธนาการด้วยโซ่เหล็ก คราบเลือดบดบังใบหน้าจนมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตา
ซูมู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย "พวกนายทรมานเขาหรือ?"
หนานกงเมิ่งหลีส่ายหน้า "ถ้าไม่มีคำสั่งจากคุณ พวกเราจะกล้าทรมานเขาได้อย่างไร เรื่องนี้คุณอาจไม่เชื่อ แต่เขาทรมานตัวเอง พวกเรากลัวว่าเขาจะทำตัวเองจนตาย ก็เลยจับมัดไว้"
ทรมานตัวเองงั้นหรือ?
คำพูดที่แปลกประหลาดเช่นนี้ทำให้แม้แต่ซูมู่ยังอดประหลาดใจไม่ได้
เป๊าะ!
ซูมู่ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง นักโทษที่เดิมหมดสติอยู่พลันฟื้นคืนสติขึ้นมา ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ราวกับเพิ่งถูกกระตุ้นด้วยบางสิ่งบางอย่าง ดูคล้ายสัตว์ร้ายไม่มีผิด