กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392
ภายในห้องขังอันมืดมิด
ซูมู่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ มือประคองถ้วยชาร้อน เขาเป่าลมไล่ไอร้อนเบา ๆ ก่อนจิบชาอย่างแผ่วเบา สีหน้าท่าทางผ่อนคลายสบายอารมณ์
ตรงข้ามเขาคือยวี่ฉือหงที่ถูกมัดแน่นจนขยับตัวไม่ได้
พลังจิตอันมหาศาลดุจห้วงเหวลึกแทรกซึมเข้าสู่ดวงวิญญาณของยวี่ฉือหงอย่างเงียบเชียบ ค่อย ๆ บิดเบือนความคิดของเขาทีละน้อย
ผ่านไปเนิ่นนาน ยวี่ฉือหงจึงค่อย ๆ ได้สติขึ้นมา ใบหน้าของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ มีเพียงสายตาที่มองซูมู่เท่านั้นซึ่งเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ศรัทธา
"หัวหน้า!"