กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391
เมื่อสิ้นเสียงของเขา ยวี่ฉือหงที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วก็พลันหยุดชะงัก ดวงตาฉายแววตื่นตะลึงขึ้นมา
"นี่...นี่มัน..."
ในสายตาของเขา โลกทั้งใบพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เหล่าทหารที่อยู่รายล้อมจนแน่นขนัดหายวับไปทั้งหมด ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดมิดถูกย้อมด้วยสีเลือด ผืนดินกลับกลายเป็นสีเทาขาว
โลกทั้งใบช่างรกร้างและเงียบเหงาเหลือเกิน
"วิชาภาพลวง! ทั้งหมดนี้เป็นเพียงวิชาภาพลวง จงสลายไปเสีย!" ยวี่ฉือหงกัดปลายลิ้นอย่างแรง ความเจ็บปวดแสนสาหัสกระตุ้นประสาทที่ตึงเครียดของเขา
ทว่าสภาพแวดล้อมโดยรอบกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย