เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334
เหนือท้องฟ้าสูงนับหมื่นลี้ รอยแยกสายหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย เงาร่างของซูมู่และคนอื่น ๆ ก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น
"เชี่ย!" หลินหนานซิงร้องลั่นด้วยความตกใจ มือคว้าหยางตงชิงที่อยู่ข้าง ๆ ไว้โดยไม่รู้ตัว
"นี่พวกเรากำลังอยู่บนฟ้าจริง ๆ เหรอ!?"
"ท่านทูตเทพโปรดทอดพระเนตรลงไปข้างล่าง ที่นั่นคือสำนักงานใหญ่ของนิกายเทพปฐมกาล นครรัศมีศักดิ์สิทธิ์" เสียงอ่อนโยนของสันตะปาปาดังขึ้น ราวกับแฝงพลังบางอย่างที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจ ทำให้หลินหนานซิงและคนอื่น ๆ ที่กำลังตื่นตระหนกค่อย ๆ สงบลง
เวลานี้พวกเขาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า ใต้ฝ่าเท้าของตนเองดูเหมือนจะมีพลังที่มองไม่เห็นบางอย่างคอยรองรับอยู่ ทำให้สามารถยืนหยัดอยู่กลางเวหาสูงนับหมื่นลี้ได้
ซูมู่ก้มมองลงไปเบื้องล่าง ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือเมืองขนาดมหึมาที่งดงามตระการตาอย่างยิ่ง