กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333
ร่างมหึมาสูญเสียการทรงตัว ก่อนล้มลงกับพื้นราวกับภูเขาไท่ซานถล่มทับ
ซูมู่ฉวยโอกาสลงมือในจังหวะนี้ เขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ดวงตาเทพตรงหว่างคิ้วพลันเบิกออก เผยให้เห็นรูม่านตาสีเงินแนวตั้ง แรงกดดันอันสูงส่งไร้เทียมทานของเทพเจ้าแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ
ตูม!
ลำแสงสีเงินสายหนึ่งพุ่งทะลวงฟ้าดินออกไป กรีดผ่านร่างมหึมาของยักษ์ลาวาอย่างแผ่วเบา เพียงชั่วพริบตา ร่างของมันก็ปริแตกออกเป็นสองซีก
แสงสีแดงบนลาวาที่ปกคลุมร่างของมันค่อย ๆ มืดสลัวลง ร่างกายหยุดดิ้นรน ราวกับสิ้นใจลงอย่างสมบูรณ์แล้ว
เมื่อมองซูมู่ที่ลอยอยู่กลางฟ้าราวกับเทพเจ้า หยางตงชิงก็ถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก ในเวลานี้เขาตระหนักถึงช่องว่างระหว่างตนเองกับซูมู่อย่างแท้จริงแล้ว