กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306
ร่างงามของเหลิ่งเยว่ที่เดิมกำลังจะติดตามทุกคนจากไปพลันสั่นสะท้าน นางกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะก้าวเดินอย่างสั่นเทาไปหยุดอยู่ข้างราชันอมตะ
ราชันอมตะทอดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไร้สีหน้า ดวงตาเย็นเยียบคู่นั้นไม่เผยอารมณ์ใด ๆ ออกมาแม้แต่น้อย
"เหลิ่งเยว่"
"กระหม่อมอยู่ที่นี่!" เหลิ่งเยว่รีบคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ก้มหน้าต่ำอย่างไม่กล้าเงยขึ้นมา
"เป็นข้าที่เข้าใจเจ้าผิดไปเอง ดังที่เจ้าพูดไว้ คนไร้กฎเกณฑ์อย่างหยิ่งผยองผู้นี้ สมควรได้รับความสนใจอย่างแท้จริง"
"กระหม่อมไม่กล้ารับความดีความชอบ!" เสียงของนางสั่นเครือยิ่งกว่าเดิม ริมฝีปากที่แต่งแต้มด้วยลิปสติกสีม่วงแทบจะถูกกัดจนแตก
"เจ้าคิดว่าเหตุใดหยิ่งผยองจึงจงใจเดินทางมาแจ้งข้าว่าจะกวาดล้างนครโยว?"