กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305
"บังอาจ!" เผ่าโลหิตระดับทองตนหนึ่งลงมือทันที ความเร็วของเขาเหนือขีดจำกัดที่ดวงตาจะมองตามทัน เพียงเห็นแสงสีเลือดวูบผ่าน ร่างของเขาก็พุ่งมาถึงตรงหน้าซูมู่แล้ว
ฟึ่บ!
นิ้วทั้งห้าที่ห่อหุ้มด้วยแสงสีเลือดตวัดผ่านร่างของซูมู่อย่างรุนแรง ทว่าการโจมตีครั้งนี้กลับราวกับฟาดผ่านอากาศ ไม่ได้ส่งผลใด ๆ เลย
"อะไรนะ!?"
เผ่าโลหิตระดับทองผู้นั้นมีสีหน้าเดือดดาล เตรียมจะลงมืออีกครั้ง
"หยุดมือได้แล้ว" เสียงเย็นชาของราชันอมตะดังขึ้น
"รับทราบ ฝ่าบาท" ชายผู้นั้นเหลือบมองซูมู่ด้วยแววตาเคียดแค้น ก่อนจะถอยกลับไป
"หึ" ราชันอมตะแค่นเสียงเย็นชา "ถูกภาพลวงตาหลอกเอาได้ เจ้านี่ช่างมีชีวิตยิ่งนานก็ยิ่งถอยหลังลงคลองจริง ๆ"
ชายผู้นั้นก้มหน้าลงด้วยความละอาย ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา