เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224
ลมหายใจของหลินฉานหยางเริ่มหนักหน่วงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความฝันอันแสนงดงามเมื่อครู่ได้ปลุกความปรารถนาที่ซ่อนลึกอยู่ในใจของเขาให้ตื่นขึ้นมา
"ทั้งที่เป็นยอดฝีมือระดับทองแท้ ๆ แต่ชีวิตกลับตกต่ำยิ่งกว่าสุนัขเสียอีก สุนัขบางตัวอาจต้องถูกขังอยู่ในกรงไปตลอดชีวิต แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องถูกดูดเลือดทุกวัน แถมยังมีข้าวให้กิน
"ตอนนี้ ผมจะถามคุณอีกครั้ง คุณ...อยากแก้แค้นไหม?" น้ำเสียงทุ้มต่ำของซูมู่ฟังดูราวกับเสียงกระซิบของปีศาจที่กำลังล่อลวงให้คนตกสู่ห้วงอบาย ความสามารถของ【เสียงมารไร้สิ้นสุด】ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง
"ทำไมผมจะไม่อยากล่ะ!?" ดวงตาทั้งสองข้างของหลินฉานหยางแดงก่ำ ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ "ผมฝันอยากแก้แค้นทุกคืน! แต่แล้วจะทำอะไรได้? ตอนนี้ผมกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปแล้ว!
"ร่างกายของผมอ่อนแอยิ่งกว่าคนธรรมดาเสียอีก พลังจิตก็เหือดแห้งจนหมดสิ้น แล้วผมจะเอาอะไรไปแก้แค้น?"