กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223
หลินฉานหยางจ้องมองชายตรงหน้าอยู่นาน เขาอ้าปากราวกับไม่ได้พูดมานานมากแล้ว ทว่าทันทีที่อ้าปากกลับไม่มีเสียงใดเปล่งออกมาเลย
เขานิ่งไปครู่ใหญ่ สัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือนของเส้นเสียงที่ไม่ได้ใช้งานมานาน ก่อนจะลองเปล่งเสียงที่คลุมเครือออกมาสองสามครั้ง แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้
จากนั้นเขาค่อย ๆ ก้มหน้าลงอีกครั้ง หลับตาทั้งสองข้าง ราวกับกำลังหลับใหล
ซูมู่หัวเราะเบา ๆ เขารู้ว่าหลินฉานหยางสูญเสียความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้อย่างสิ้นเชิงแล้ว
บางทีหลินฉานหยางในอดีตอาจเคยคิดแก้แค้น แต่หลังจากต้องทนทุกข์ทรมานกับการถูกจองจำอย่างแสนสาหัสมาอย่างยาวนาน ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือความตาย