เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178
หยางตงชิงที่ถูกโยนลงไปกองกับพื้นพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขารู้สึกราวกับกำลังฝันไป นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ฝ่ายรุกกับฝ่ายรับสลับตำแหน่งกันแล้วอย่างนั้นหรือ?
เขาอดนึกถึงคำพูดที่ซูมู่เคยกล่าวกับพวกตนก่อนหน้านี้ไม่ได้
ผู้คนบนเกาะแห่งนี้หวาดกลัวอำนาจ ไม่เห็นคุณค่าของบุญคุณ ยิ่งหวาดกลัวใครมากเท่าไร ก็ยิ่งเชื่อฟังคนนั้นมากเท่านั้น
บนถนนบริเวณมุมตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาจักรแห่งทะเล หูเจี๋ยกำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างสุดกำลัง จิตใจของเขาว้าวุ่นจนแทบเสียสติ สมองขบคิดหาทางรับมืออย่างบ้าคลั่ง
สุดท้ายแล้วควรหนีไปทางไหนดี?
สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือการดำดิ่งลงสู่ทะเล แต่พอคิดอีกที ซูมู่แย่งชิงเอาอำนาจของเขาไปจนหมดแล้ว นั่นหมายความว่าแม้แต่ท้องทะเลก็อยู่ภายใต้การควบคุมของอีกฝ่าย หากหนีลงทะเลก็ไม่เท่ากับเดินไปหาความตายเองหรอกหรือ?