กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177
ชุดสูทสีดำที่ตัดเย็บอย่างประณีต ไม้เท้าลายไม้ล้ำค่าที่งดงามหรูหรา และรอยยิ้มอ่อนโยนตรงมุมปาก ซูมู่ยืนสงบนิ่งอยู่บนหนวดขนาดมหึมา ราวกับสุภาพบุรุษผู้สง่างามที่ก้าวออกมาจากภาพวาดคลาสสิก
ใต้ฝ่าเท้าของเขาคือมหาสมุทรที่คลื่นลมปั่นป่วน และกองทัพอสูรทะเลอมตะที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เขาก้มมองลงมาจากท้องฟ้า ประหนึ่งเทพมารที่ก้าวออกมาจากห้วงทะเลลึก
ทันทีที่เขาปรากฏตัวขึ้น โลกทั้งใบก็ไม่เหลือที่ว่างให้เสียงอื่นอีก มีเพียงเสียงของเขาคนเดียวที่ดังก้องไปทั่วทุกหนแห่ง
"ทุกท่าน ได้ยินมาว่า...พวกคุณกำลังตามหาผมอยู่หรือ?"
ซ่า ซ่า...
คลื่นทะเลซัดกระแทกโขดหิน ราวกับเสียงกลองศึกที่รัวขึ้นเพื่อเขา
สายลมกรรโชกพัดม้วนเมฆดำ ราวกับเสียงแตรศึกที่เป่าเพื่อเขา