เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
"มองนาฬิกาพกเรือนนี้"
นาฬิกาพกสีทองคล้ำที่มีลวดลายงูกลืนหางปรากฏขึ้นในสายตาของจวินอู๋ซาง
ไม่นานนัก จวินอู๋ซางก็ลืมตาขึ้นอย่างตื่นเต้น ก่อนมองซูมู่ด้วยความตื่นเต้นยินดี "พี่ซู ผมเข้าใจแล้ว! การนวดเท้าก็คือวิถีแห่งเต๋า!"
"วิถีแห่งเต๋ามีอยู่ทุกหนแห่ง ตั้งแต่สิ่งยิ่งใหญ่อย่างฟ้าดินอันกว้างใหญ่ ไปจนถึงสิ่งเล็กจ้อยอย่างดอกไม้ใบหญ้า ล้วนซ่อนเร้นหลักแห่งเต๋าเอาไว้ มันอาจเป็นแสงอาทิตย์แรกยามรุ่งอรุณ หรืออาจเป็นเตียงที่หมายเลข 6 ปูไว้ให้ผม หรือแม้แต่ซุปใสหนึ่งชามที่หมายเลข 8 ยกมาป้อนถึงปากผมก็ได้"
หยางตงชิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง "ที่แท้แกยังหาไว้อีกสองคนด้วยงั้นเหรอ?"
จวินอู๋ซางยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น ราวกับได้สัมผัสกับวิถีแห่งเต๋าที่ตนเฝ้าตามหามาโดยตลอด