กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56
"อ๊าก!! พวกแกมันเดรัจฉาน!" หยางตงชิงที่ถูกกดทับอยู่บนพื้นเบิกตากว้างจนแทบถลน เขามองชาวบ้านที่กำลังรุมกัดกินร่างกายของตนอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะอ้าปากโดยไม่ลังเล เผยให้เห็นฟันที่เปล่งประกายราวกับโลหะ แล้วกัดเข้าที่ลำคอของชาวบ้านคนหนึ่งอย่างเต็มแรง
ในช่วงเวลาคับขันที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย ซูมู่ก็ใกล้จะทำสำเร็จในที่สุด
"พี่ชาย เข็มนาฬิกาชี้เลขสิบสองแล้วนะ พ่อกับแม่ล่ะ?" ดวงตาของถิงถิงว่างเปล่าไร้แวว เห็นได้ชัดว่าเธอเข้าสู่ภาวะถูกสะกดจิตอย่างสมบูรณ์แล้ว
ซูมู่เก็บนาฬิกาพก ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เบื้องหลังของเขาคือซากแขนขาที่ขาดกระจุย แผ่นดินที่พังทลาย และท้องฟ้าที่แตกสลาย