กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21
ติ๊ง!
นาฬิกาพกสีทองหม่นลวดลายฉลุอันประณีตเรือนหนึ่งดีดออกจากปลายนิ้วของซูมู่ ก่อนห้อยลงมาตรงหน้าหยางตงชิง
นาฬิกาพกเรือนนั้นเชื่อมต่อกับโซ่เส้นเล็กเรียว ปลายอีกด้านอยู่ในมือซูมู่ เมื่อเขาออกแรงเพียงเล็กน้อย นาฬิกาพกสีทองหม่นก็เริ่มแกว่งไกว
มันแกว่งช้าๆ ทว่ามีจังหวะเป็นระเบียบ ทุกครั้งที่แกว่งล้วนแม่นยำราวกับเข็มวินาทีบนหน้าปัดนาฬิกา
"จ้องมองมันให้ดี" เสียงทุ้มต่ำของซูมู่ดังขึ้น ในเวลาเดียวกัน เขาก็ถอดแว่นตาสีชา เผยให้เห็นดวงตาคู่หนึ่งที่ลึกล้ำงดงามดุจโอปอลดำ
ไม่รู้ว่าเป็นเพียงภาพลวงตาหรือไม่ ดวงตาคู่นั้นดูคล้ายไข่มุกราตรีที่ส่องประกายอยู่ในคุกใต้ดินอันมืดสลัว แผ่แสงเรืองรองจางๆ ออกมา
พลังจิตมหาศาลเริ่มแผ่ขยายไปทั่วคุกใต้ดิน