เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16
"คุณถูกวางยาพิษแล้ว"
"พิษงั้นหรือ?" หยางตงชิงจ้องซูมู่เขม็ง "เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่ได้สูดก๊าซพิษของชั้นสี่เข้าไปเลยสักนิด จะถูกวางยาพิษได้อย่างไร?"
ซูมู่ยิ้มอย่างเป็นกันเอง "ใครบอก...ว่าพิษที่คุณได้รับเป็นพิษจากชั้นสี่?"
หยางตงชิงถึงกับงุนงง เพราะเขานึกไม่ออกเลยว่าตนเองถูกวางยาพิษตั้งแต่เมื่อไรกันแน่
แต่หนานมั่วที่ยืนอยู่ด้านหลังกลับสะดุ้งเฮือก รูม่านตาหดเล็กลงอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่าเธอเริ่มตระหนักถึงบางสิ่งแล้ว
หยางตงชิงสังเกตเห็นความผิดปกติของหนานมั่ว จึงพลันเข้าใจขึ้นมาเช่นกัน
"เป็นอาหารมื้อนั้นที่มั่วลี่ทำอย่างนั้นหรือ!?"
ในชั่วขณะนั้น สีหน้าของเขาแสดงอารมณ์ออกมาหลากหลายอย่างถึงขีดสุด ทั้งความไม่อยากเชื่อ ความโกรธ ความเจ็บปวดเสียใจอย่างสุดซึ้ง และอารมณ์อื่น ๆ อีกมากมาย ล้วนผสมปนเปอยู่บนใบหน้า
"มั่วลี่ เธอ!"