กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ซุ่นที่อยู่หน้าประตูเกือบหลุดหัวเราะออกมา
ไม่มีเด็กคนไหนหรอกที่จะไม่กลัวเวลามารดาเขาถามคำถามที่แทงทะลุจิตใจแบบนั้น! นั่งรอดูจอมประจบตัวน้อยตัวสั่นงันงกเลยดีกว่า
แม้แต่ลู่เหยาที่สุขุมก็ยังสนุกสนาน รอดูปฏิกิริยาของเถาถจื่อหมายเลขสอง — เขาติดป้ายให้เถียนเถาว่าเป็นแมวเหมียวไปแล้ว
“แม่สอนฉัน เพราะฉันค่อนข้างหัวช้า แม่เลยสอนบทกวีกับเพลงมากมาย ให้ฉันนกโง่บินก่อน”
เอ๊ะ? เด็กน้อยคนนี้ตอบได้คล่องแคล่วถึงเพียงนี้?
ไม่ใช่แค่มารดาตระกูลลู่ แม้แต่พี่น้องตระกูลลู่ก็ยังประหลาดใจเล็กน้อย
เด็กที่ไม่กลัวแม่เนี่ย หายากนะ — แม่หนูคนนี้เป็นตัวประหลาดอะไรกัน!