กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ถ่ายรูป
“ฉู่หาน เมื่อวานฉันกลับไปเอาของที่บ้านลุงใหญ่ ถึงได้รู้ว่าพวกเขาลงชื่อให้ฉันไปชนบทแล้ว…”
“พี่ อย่าพูดเลย!
ฉันก็จะไปชนบทกับพี่ พี่ไปไหนฉันก็ไปด้วย ฉันไม่อยากแยกจากพี่” ฉู่หานได้ยินดังนั้น กำหมัดทั้งสองข้างแล้วลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น
“แค่ก ๆ ฉู่หาน อย่าเพิ่งตื่นเต้น พี่จะบอกว่า พี่ลงชื่อให้นายไปชนบทด้วยแล้ว อย่าโกรธพี่ก็พอ”
“เดิมทีพี่ตั้งใจจะพานายกลับมาใช้ชีวิตดี ๆ แต่กลายเป็นว่าตอนนี้นายต้องตามพี่ไปลำบากด้วย”
“แต่วางใจเถอะ พี่ไปช่วยคนจนจากบ้านคนรวยที่บ้านลุงใหญ่แล้ว”
“ถึงจะไปชนบท ก็ไม่ปล่อยให้นายขาดทุนหรอก” ฉู่เถียนถอนหายใจโล่งอก โชคดีที่ฉู่หานไม่โทษเธอ