ตอนที่ 347 พระผู้เป็นเจ้า! ตื่นเถิด! (3)

ตอนที่ 347 พระผู้เป็นเจ้า! ตื่นเถิด! (3)

“จากความเขลาและฟ้าบุพกาล จักรวาลจึงถือกำเนิดขึ้นมาได้ และท่วงทำนองก็คือบุตรชายคนโตแห่งจักรวาล ในเสียงฮัมเพลงของนาย กาลเวลาและมิติจึงได้บังเกิดเป็นมโนทัศน์ ความนับไม่ถ้วนอันมิอาจคณานับจึงได้ปรากฏขึ้นเพราะเหตุนี้” อารยธรรมเอ่ยระบายประวัติศาสตร์ที่จารึกอยู่บนเสื้อคลุมแพรของเขาออกมาราวกับกำลังเล่านิทานเปรียบเทียบ

“เพราะนายคือจุดเริ่มต้น ดังนั้นการสิ้นสุดของบทเพลงจึงเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวาลเช่นกัน การลอบโจมตีหลัวอูเอ่อร์เป็นเรื่องที่ฉันจำใจต้องทำ มีเพียงท่วงทำนองที่หลับใหลเท่านั้น ต่อให้จะขับขานบทเพลงก็เป็นได้แค่เพียงกระท่อนกระแท่น วันสิ้นโลกจึงถูกชะลอออกไปได้เพราะเหตุนี้”

“แล้วตอนนี้ล่ะ” เทพไร้โฉมค่อย ๆ เดินลงมาพลางเอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“ตอนนี้เป็นจักรวาลใหม่อย่างสิ้นเชิงแล้วนะ ไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนี้มาชะลอวันสิ้นโลกหรอก”