กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 345 เทพเอ๋ย! จงตื่นเถิด!
ดินแดนแห่งความเงียบงันมักถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดทอดยาวไร้ที่สิ้นสุดเสมอ
แม้ในอาณาจักรเทพไม่ควรมีสายลมพัดผ่าน ทว่าระลอกคลื่นที่กระเพื่อมไหวดั่งกระแสน้ำนั้น กลับคล้ายกับลมหายใจยามหลับใหลของความดำสนิทผืนนี้
เจ้านายของที่นี่จมดิ่งสู่การหลับใหลอันยาวนาน เทวทูตทั้งเจ็ดดูแลจัดการดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งท่วงทำนองอย่างพิถีพิถัน แม้จะเต็มไปด้วยปราณมรณะอันเงียบเหงา แต่ก็ไม่มีผู้มาจากภายนอกหน้าไหนกล้าคิดร้ายกับที่แห่งนี้
“ก๊าบ!”
แน่นอนว่ายกเว้นคนน่ารังเกียจคนหนึ่ง
“ก๊าบ!” “ก๊าบ ก๊าบ! ก๊าบ!”...
ฝูงเป็ดหลากสีสันส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าว ว่ายวนท่องไปในมหาสมุทรสีดำผืนนี้อย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด
พ่อบ้านแห่งท่วงทำนองจ้องมองฝูงเป็ดที่ล้อมรอบตนไว้ด้วยความจนใจและสิ้นหวัง
เสียงร้องระงมไร้ระเบียบทำลายความสงบเดิมจนหมดสิ้น แม้พ่อบ้านอยากจะขับไล่พวกมันออกไปใจจะขาด ทว่ามันกลับทำไม่ได้!