ตอนที่ 241 รางวัล

ตอนที่ 241 รางวัล

ผิวสีรุ้งชะงักงันไปชั่วขณะจนแทบสังเกตไม่ออก นัยน์ตาเม็ดถั่วเผยแววหวาดระแวงออกมาอย่างยากจะสะกดกลั้น

ในฐานะหูตาของต้นกำเนิดแห่งเลือดเนื้อ มันย่อมแตกต่างจากพวกผู้ศรัทธาที่รู้แค่วิธีต่อสู้และมีสมองเต็มไปด้วยอารมณ์บ้าคลั่งรุนแรงเหล่านั้น

อันที่จริง เดิมทีมันไม่ได้เป็นผู้ศรัทธาแห่งเลือดเนื้อ มันเคยขึ้นตรงต่อสีสัน ทว่าเมื่อได้รับการดลใจจากพระบิดา มันก็ละทิ้งโลกอันลวงตาอย่างเด็ดเดี่ยว แล้วหวนคืนสู่แดนสวรรค์แห่งเนื้อและโลหิต

ข้อเสียของการมีสติปัญญาก็คือได้เรียนรู้ความหวาดกลัว มันรู้ซึ้งเป็นอย่างดีว่านักดนตรีเอกที่ยังไม่ได้ยกระดับมิติผู้นี้มีความสามารถมากเพียงใด

ผิวสีรุ้งไม่มั่นใจเลยว่าตนเองจะสามารถหลบหนีการไล่ล่าของนักดนตรีไปจากที่นี่ได้หรือไม่