กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 240 ผิวสีรุ้ง
“ฉัวะ”
หัวหมูขนาดมหึมาหลุดร่วงลงมาจากร่างอ้วนท้วมร่างนั้น
จ้าวยวนลากพาร่างกายที่เหนื่อยล้าอยู่บ้างถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว
ร่างไร้หัวนั้นยืนนิ่งอยู่กับที่ ลำคอแหลกเหลวเป็นเนื้อปนเลือด เศษเนื้อที่กระจัดกระจายหลอมรวมเข้าด้วยกัน หัวหมูหัวนั้นจึงถูกสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง
นี่เป็นครั้งที่เจ็ดแล้วที่จ้าวยวนฟันศีรษะของคนขายเนื้อหัวหมูตนนั้นขาด ทว่าทุกครั้งที่ตัดขาด สัตว์ประหลาดตนนั้นก็ฟื้นคืนชีพกลับมาได้เสมอ
ทว่าเมื่อเขามองดูท่าทีที่เหนื่อยล้าอยู่บ้างของอีกฝ่ายก็เข้าใจได้ว่า ใกล้แล้ว ขอเพียงฟันขาดอีกครั้ง เขาก็น่าจะสังหารสัตว์ประหลาดตนนั้นได้โดยสมบูรณ์
“ฟืดฟาด…… ฟืดฟาด…… เลือดหลอมเกียรติยศ! กระดูกตีแต่งความรุ่งโรจน์!”