ตอนที่ 163 ทะเลสาบอันเงียบงัน

ตอนที่ 163 ทะเลสาบอันเงียบงัน

“นกที่ยัยหนูน้อยนั่นให้มาใช้ดีจริง ๆ”

สวี่ตูเดินออกมาจากตรอกที่ก่อด้วยกำแพงดินดิบ อินทรีประมงที่นำทางอยู่ข้างหน้าเชิดหัวขึ้น ใช้ตาเดียวเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วจึงบินกลับเข้าสู่ห้วงความฝัน

“ถึงที่แล้ว” สวี่ตูกวาดสายตามองถนนหนทางโดยรอบที่ไม่ได้คึกคักนัก ในอากาศที่แห้งแล้งราวกับมีเม็ดทรายล่องลอยอยู่

ตอนนี้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว ทว่าแสงแดดที่นี่กลับยังคงเจิดจ้า

เขาดึงร่มสีดำออกมาจากเงามืด บนผิวของร่มมีหมอกบาง ๆ ที่ยากจะสังเกตเห็นด้วยตาเปล่าเกาะอยู่ชั้นหนึ่ง

เขามาที่นี่เพื่อตามหาโบราณสถานเก่าแก่แห่งหนึ่ง โบราณสถานที่ในสายตาชาวโลกควรจะสูญสลายไปแล้ว