ตอนที่ 162 สวน

ตอนที่ 162 สวน

“ของพรรค์นี้ ขยะชัด ๆ” สวี่ตูโยนนาฬิกาพกเข้าไปในเงามืดด้วยความรังเกียจ

กาลเวลาภายในสิ่งนี้ถูกใช้ไปจนหมดเกลี้ยง หากคิดจะใช้อีกก็ต้องรอไปอีกหนึ่งปี

ทว่าสวี่ตูไม่ได้มีเวลามากมายถึงขนาดนั้น

เจ้าสิ่งนี้แม้แต่เข็มนาฬิกาก็ยังไม่มี ถือไว้ในมือยังสู้พวกนาฬิกาพกธรรมดา ๆ ไม่ได้เลย

สวี่ตูเดินกลับไปยังตำแหน่งที่ตัวเองเพิ่งกระโดดลงมาด้วยอารมณ์ที่ไม่สบอารมณ์นัก การเคลื่อนไหวในครั้งนี้เรียกได้ว่าคว้าน้ำเหลวโดยสิ้นเชิง

หาบทแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์พบแล้ว ทว่ากลับแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

เขาก้มตัวลงค่อย ๆ เก็บกู้เศษเสี้ยวบนพื้นขึ้นมาทีละนิด

อันที่จริงบทแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็คือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของสายแห่งท่วงทำนอง เนื้อหาครึ่งแรกในคัมภีร์เล่มนี้ส่วนใหญ่มีไว้เพื่อขับขานสรรเสริญเจ้าแห่งหมื่นท่วงทำนอง