ตอนที่ 142 ความคลาดเคลื่อน

ตอนที่ 142 ความคลาดเคลื่อน

ในโลกแห่งเงามืดเงียบสงัดไร้สรรพเสียง เหล่าจิตวิญญาณแห่งบทเพลงต่างจมดิ่งสู่การหลับใหลชั่วครู่

มีเพียงสวี่ตูที่ยังคงขดตัว อาบไล้ตนเองอยู่ท่ามกลางเงามืดที่ซัดสาดม้วนตัว

เขายังคงคิดไม่ตก เขาไม่ค่อยแน่ใจนักว่าหนทางข้างหน้าของตนจะเป็นเช่นไรกันแน่

หากตนเองวางแผนทุกอย่างไว้หมดสิ้น ทว่ากลับถูกโค่นล้มลงในวินาทีสุดท้าย จนกลายเป็นตัวตลกอย่างสิ้นเชิงเล่า

เขาไม่กล้าฟันธง บนเส้นทางที่เคยก่อร่างชัดเจนดูเหมือนจะเต็มไปด้วยม่านหมอก หนามที่ปูลาดอยู่ใต้ฝ่าเท้าอาจทำให้เขาสะดุดล้มลงได้ทุกเมื่อโดยไม่ทันตั้งตัว

เขายืดแขนของตนออกเล็กน้อย

ดึงร่างตัวเองออกจากสภาพทรงกลม

แขนที่ยืดออกพลันสัมผัสโดนบางสิ่งในมิติแห่งเงามืด