กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 141 จิ้งหรีดในกรงขัง
ภายในโบสถ์อันแปลกใหม่ ร่างภาพมายาในวันวานเคลื่อนผ่านไปมาท่ามกลางนั้น
พวกเขาทำสิ่งที่คุ้นเคยยามยังมีชีวิตอยู่ หากไม่นับร่างเงาที่โปร่งแสง พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรจากคนเป็น
เสียงรูดสายโน้ตสุดท้ายประกาศการสิ้นสุดของบทเพลง
ชายที่ยืนอยู่ข้างกายนายนักดนตรีปรบมืออย่างไร้เสียง มอบความเคารพให้แก่ผู้บรรเลงจากก้นบึ้งของหัวใจ
สวี่ตูลุกขึ้นยืน ยิ้มมองผู้อาวุโสท่านนี้ที่ยอมสละชีพร่วมไปกับท่วงทำนอง
“สวี่ตู” เขายื่นมือออกไป
“อัลบิโนนี·แฟรงก์” อีกฝ่ายก็ยื่นมือออกมาเช่นกัน กุมมือตอบรับสวี่ตู
สองนักดนตรีข้ามผ่านมิติกาลเวลาและความเป็นจริง สัมผัสมือกันอย่างเลือนราง
แฟรงก์ชักมือกลับ “ผ่านไปกี่ปีแล้วล่ะ” เขาเอ่ยถามสวี่ตู