เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 ศิลปะของใช้ในชีวิตประจำวัน
กู้ส่านไม่ได้ไปที่เหมืองร้างซึ่งตั้งอยู่หลังเขาของเกาะเขี้ยวมังกร
ทำ “จรวดพุ่งฟ้า” ด้วยมือเปล่า?
นั่นเป็นวิธีที่ถูกบีบให้ทำในตอนที่ทรัพยากรขาดแคลนในชีวิตก่อนหน้า
ในชีวิตนี้ เขามี “อุตสาหกรรมหนักครามลึก” ซึ่งเป็นอสุรกายทางอุตสาหกรรมอยู่ในมือ สิ่งที่เขาจะเล่นคือเกมที่เหนือชั้นกว่านั้น
เขาพาเฉียนตัวที่มีสีหน้าไม่เต็มใจมายังโรงงานชั้นใต้ดินชั้นที่สองของ “โรงงานเคมีปินไห่แห่งที่สาม” ที่เขาเพิ่งซื้อกิจการมาทั้งหมด
ที่นี่ไม่มีความซอมซ่อแบบโรงงานทำมือ มีเพียงแขนกลอัตโนมัติที่เย็นชาซึ่งกำลังทำงานอย่างเงียบเชียบและมีประสิทธิภาพบนรางที่กำหนดไว้ล่วงหน้า ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นจางๆ ของสารเคมีและการแปรรูปโลหะ แต่ระบบระบายอากาศที่ดีทำให้ที่นี่ไม่รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก